Onze slotdag hadden we niet goed gepland: we moesten onze kamer tijdig verlaten en zijn toen heel rustig naar Argeles-Gazost gefietst. Hangend in het park heb ik de "lowrider" gedemonteerd. De fiets mocht niet met lowrider in de bus.

Op een terrasje zag ik een jongetje spelen met zeepbellen. Het hele dorp afgezocht naar dat speelgoedje, nergens te vinden……. in de winkel naast het terras hadden ze het! Snap je nou waarom ik zo'n hekel aan winkelen heb.

Om 21.00 uur werden we met een bestelbusje opgehaald. Nou ik was niet echt in m'n sas, toen ik dat zag.

Vier km verder moesten we wachten op de Cycletoursbus. Een geweldige bus met aanhanger. 48 Fietsers en fietsen gingen terug naar Nederland.

Woendag om 14.45 uur waren we in Breda bij het station.

Henrian en Chris verwelkomde ons hartelijk met een symbolische bokaal en zonnebloemen. We hebben samen nog wat gedronken. 

En dannuh….. Ja ……plotseling is ten einde waar je -maandenlang- je op hebt voorbereid. Ik broed alweer op de volgende tocht, maar eerst heerlijk met Henrian vakantie vieren.

Mieke had voldoende van Lourdes meegemaakt.

Wat doen we? Ons doel is bereikt en geslaagd. We kunnen een dag luieren, maar we kunnen ook naar Gavarnie fietsen, zonder bagage.

Vanaf Lourdes tot Soulom doet een oud spoorlijntje nu dienst als toeristisch fietspad. Tot diep in de Pyreneeën klimt het nauwelijks. Je hebt een geweldig uitzicht: rondom word je overweldigd door de imposante bergen. Maar dan begint de klim. Erg steil is het niet. Af en toe wat zwaardere stukken tot 7%, maar gemiddeld is de stijging niet meer dan 3/4%. In Luz Saint Sauveur vindt Mieke het welletjes. Ze merkt dat ik het wel leuk vind om tot Gavarnie door te fietsen. Nou…..Mieke blijft daar en ik ga aan de eigenlijke klim beginnen. Heerlijk zonder bagage. Ik moet nog 20 km fietsen. Aanvankelijk loopt het redelijk. Ik kan een behoorlijk snelheid( voor mijn doen) aanhouden, maar de laatste 5 km gaan toch tellen. De laatste kms moet ik toch flink op de tanden bijten. 1.40 uur…….  

Weer niemand om de foto te maken!

Tja  de Tour de France moet ik maar uit het hoofd zetten!

Boven koop ik voor Mieke, Henrian en Sven nog een aardigheidje. Ik wrot het in de achterzakken van mijn fietsjack. De windjack heb ik bij het dalen wel nodig; het is akelig koud daarboven. Helm op, versnelling in de 13 (Rohloff) en laat die fiets maar vallen. Een keer kwam er een groepje wielrenners voorbij. Ik kon het niet laten om effe aan te zetten. Wat een verbaasde gezichten toen ik met mijn dikke ballonbanden op mijn trekkingfiets naast de wielrenners kwam. Ze hebben me er  tot Luz Saint Sauveur niet meer af gereden, hoe ze ook hun best deden. Joh…. da's kicken!!

Mieke had zich prima vermaakt. Terug in Lourdes hadden we toch weer mooi 115 km gefietst.

We hebben bij "La Citra" gegeten. Bij het winkeltje ernaast hebben we nog wat kadootjes gekocht.

De eigenaresse was zo verbaasd dat ze me in deze outfit zag dat ze onmiddellijk een professionele fotocamera haalde en ons vereeuwigde. Ze beloofde de foto naar de NLZ te sturen. Nou we zien wel.

Onderstaande tekst is van Mieke
 
Was ik gisteren bij het binnenfietsen van Lourdes geschrokken van de commercie, de talrijke hotels, restaurantjes, brasseries en de ontelbare winkelstraten met prullaria en souvenirs, vol spanning vertrok ik zondagochtend richting grot en onderaardse kerk om de internationale mis bij te wonen, die duurde van half 10 tot kwart over 11. De mis werd strak geregiseerd in aanwezigheid van een indrukwekkend aantal priesters en de bisschop.
Om 4 uur in de middag fietsten we weer richting heiligdom om de middagviering mee te maken. Wederom een hele manifestatie in de ondergrondse kerk.
Ik raakte erg onder de indruk van de goede organisatie van de diverse activiteiten.
's Avonds bij het vallen van de avond woonden we de lichtprocessie bij. Die maakte nog het meeste indruk op me.
 Een heel peloton van vrijwilligers, waaronder zeer veel jeugd, waren op de been om mensen te mobiliseren richting processie en plein.
'k Had een goede plaats op de galerij met een perfect zicht op route en plein. Er werd mooi gezongen en voorgelezen.
Dit spectacel zo aanschouwend realiseerde ik me wel dat zieke of gehandicapte mensen door deelname aan alle activiteiten van deze dag toch de kracht en steun kunnen putten om weer volgetankt naar huis terug te keren. En dat de vele, vele vrijwilligers daar een hele grote bijdrage aanleveren.
Mijn vader, maar speciaal mijn moeder, raakten destijds bij het terugkomen uit Lourdes, niet uitgepraat over de fijne ervaringen en ontmoetingen die daar in de omgeving van de grot hadden plaatsgevonden.
De rozenkrans van mijn moeder heb ik naar Lourdes gebracht (overigens ook weer mee naar huis genomen) en ik heb kaarsen laten branden voor mensen die me dierbaar zijn en ook voor mensen die erom gevraagd hadden. 

Mijn missie is volbracht, met een zeer voldaan gevoel kijk ik op mijn Lourdefietsreis terug!

Om 8.15 uur zaten we vanmorgen aan het ontbijt in het centrum van Aire sur L´Adour.
Het eerste Pain Complet ging helemaal op.

Om 9.00 uur  vertrokken we via de D 39. We gingen meteen rechts: alsof we een boom in klommen. Meer dan 20% . Niet warm, de spieren nog in slaap toestand, never nooit zo´n steile helling gefietst. Naar adem snakkend en een hartslag die desastreuse vormen aan nam stapten we vloekend en tierend af om tot boven te duwen. ( Sorry: Mieke heeft niet gevloekt). Was ook niet echt eenvoudig, want die verrekte fiets met bagage moet je diezelfde steile helling wel opduwen. Het heeft ongeveer anderhalf uur geduurd voordat we(ik) weer waren hersteld.
Onze eerste stop was in Garlin. Enkele inwoners verzekerden ons dat  het richting Lourdes heel goed te doen was. De andere kant moesten we zeker niet uit fietsen want dat was zeer zwaar. Maar dat wisten we al.
De tweede stop  was onder een boom in Sedzere. Ik heb daar nog een tukje gedaan.
In het zicht van de haven voelde ik dat mijn voorband leegliep. Verdomme, nog  minder dan 5 kilometer te fietsen …..shit.  In de buitenband zat een hele scherpe glasplinter. Ik denk dat we die in Angouleme of in Poitiers opgedaan hebben. Mieke peuterde de glasscherf eruit terwijl ik de binnenband plakte. 87 Pompbewegingen en we konden weer verder.
Bij het bordje " Lourdes" hadden we graag iemand gevraagd om van ons  samen een foto te maken. Helaas er kwam op dat moment geen Nederlander voorbij. Dan maar ieder apart op de foto.

Op camping D´Arrouache  was een groot oud huis waar we een kamer konden huren. Ook weer bijna voor niets. De tenten komen dus niet meer voor de dag.

Natuurlijk wilde Mieke onmiddellijk Lourdes zien; bagage op de kamer en in fietskledij naar het Heiligdom. Bij het cafeetje waar we met de NLZ altijd koffie drinken hebben we  geproost op het gehaalde doel.
Het toeval kan niet groter zijn , maar we ontmoetten daar Johan uit Valkenswaard. Johan was nu voor de 41e keer in Lourdes.
Mieke was danig overdonderd  met name door de commercie: " In Compostela zie je ook veel souvenierswinkeltjes, maar dit slaat alles. ".  Ik hoop dat ik haar morgen tijdens de Internationale diensten een ander beeld kan geven.

Zo vroeg als vandaag hebben we onze weblog nog niet gemaakt.
Onze doelstelling om in veertien dagen naar Lourdes te fietsen hebben we gehaald. Het was een zware tocht, in strak tempo, maar alleszins de moeite waard. Het aantal km is exact 10% meer dan we hadden gepland.
De planning was 1420 km
Werkelijk gefietst: 1567 km
Tiny bedankt voor de tip tijdens de eerste etappe, dat we 10 %  meer zouden fietsen. Het is precies uitgekomen.

Van Henrian hoor ik dat er erg veel via telefoon en email is gereageerd. Wij willen iedereen hartelijk  danken voor de belangstelling en de bemoedigende woorden.
Soms lukte het om te smssen, soms ook niet. Vandaar via onze weblog.
Nogmaals hartelijk dank voor de lieve en bemoedigende woorden.

Jos en Mieke.

Toen we vanmorgen vertrokken wilde de eigenaress van de Chambres d´Hotes nog enkele foto´s maken voor op haar eigen website. Ondanks haar niet meer zo geringe leeftijd had ze ondeugende ogen en lachte ze schalks. Dat nodigde natuurlijk uit om een aria te zingen……nou de rest vul maar in!
Uiteraard maak ik voor haar reclame:
“Le  Clos de Beuve”  Maison d´hotes de Bieujac
Evelyne Maisonnier
http://www.clos-du-beuve.com
Het eerste uur hadden we nog een paar steile klimmetjes. Daarna leek het op fietsen door de Drunense Duinen. Tot kilometer 80 alleen maar fietsen op zeer rustige wegen met aan beide zijden varens, dennebomen en af en toe wat loofhout. De krekels deden enorm hun best; onvoorstelbaar wat een herrie die beestjes kunnen maken.
Onze eerste stop was in Lerm Musset. Een volksbazaar achtig winkeltje, dat diende als postkantoor, tankstation, bar en restaurant, kruidenier en drogisterij. Als het op leeftijd zijnde echtpaar er mee stopt, zal ook dat nostalgische winkeltje  verleden tijd zijn. Overigens is Mieke terecht van mening dat hier iets niet zomaar nostalgisch is. Op zo´n moment kan Mieke dan zeer plastisch uit de doeken doen, hoe  bv. de Franse plattelands vrouwen gekleed gaan.
Onze tweede stop was “In the middle of no where”  ” Le Gare” 
Een vervallen kerkje, een kerkhof en twee huisjes. Op het kerkhof lagen zo weinig graven dat er voor de komende twee eeuwen nog begraafplaatsen ten overvloede zullen zijn.
We hebben gekozen om een stuk van de route af te snijden door een drukke D 934 te kiezen.  Viel niet tegen. Wel vonden we beide dat je dan zeer geconcentreerd fietst.
Op de camping ” les ombrages de LÁrdour” konden we een volledig ingerichte caravan huren, voor de somma van een tientje de man.

Maar ja, het kan niet elke dag kermis zijn!

Het ontbijt vanmorgen was typisch Frans. Koffie, jam, marmelade, nog eens keer jam, Croissants, chocolade koekjes en keihard stokbrood. Daar kan ik me niet echt aan vol eten. Maar de eigenaar deed verschrikkellijk zijn best.

We hadden nog een stukje route over van gisteren. Dat ging bijna vanzelf. Toen in St- Aulaye de eigenlijke etappe daadwerkelijk begon was het meteen raak: klimmen, dalen, klimmen, dalen etc….. er kwam geen eind aan.  Tijdens een van deze klimmetjes zagen we een auto staan met een daarop geschilderd: " Boulangerie, Epecerie" . Daar konden we een brood, nectarines, bananen en gekoelde orangina kopen.
In St. Phillipe d Aguille vonden we per toeval een restaurant. Een menu kaart hadden ze niet, maar we konden wel van het buffet eten. Perfekt en dat voor 5 Euro. Met een goed gevulde maag begonnen we aan  het tweede deel van de etappe. Loodzwaar! Ook het fietsen langs de drukke D 726 weg was niet aangenaam.  We durfden het binnenland niet meer in omdat we bang waren nog meer van de 10% hellingen tegen te komen. Uiteindelijk hebben we de Navi de korste weg naar Bazas laten zoeken. De binnenlanden vielen erg mee!
In Bieujac vlakbij Bazas vonden we een " Chambre d hotes" dat meer weg had van het tweede huis van Alexander en Maxima. Oordeel zelf.

Het eten in restaurant La Bamba was niet geweldig.

Morgen de voorlaatste etappe.

Toen ik vanmorgen uit mijn tent keek, beloofde het weer niet veel goeds.
Ik had geen last van het bier en de wijn van gisterenavond.  Goed uitgeslapen  konden we beginnen aan een nieuwe etappe. Voordat we ontbeten hadden regende het al blaasjes. Om half negen zaten we op de fiets. Even hebben we overwogen om in Angouleme naar  een fietsenmaker te gaan. Er is in mijn achterwiel een spaak los geraakt. Niet afgebroken, maar hij heeft waarschijnlijk net te weinig body gehad. Omdat het wiel verder in orde is hebben we daar toch maar van af gezien.

Rond half een hadden we beide zin in iets warms en hartigs.  Op de route hadden we niks gezien om te eten en weer stokbrood, hoefde effe niet. De route liep oostelijk van Angouleme, de kortste weg naar het centrum was 9,5 km. Hebben we toch maar gedaan. Bij Pizza a la Boite hebben we een pizza gegeten. Maar toen de stad uitkomen. We hebben alle verkeersregels aan onze laars gelapt en zijn dwars door de stad van noord naar zuid gestoken. Hartstikke druk, maar van niemand een reactie dat we als fietsers op het autogedeelte fietsten. Om drie uur zaten we weer op de route.  Koffie of een drankje was in het toch wel pittoreske dorpje Torsac niet te krijgen.  Een dikke tegenvaller, want ook ons water was een heel eind op. Het was vandaag zeker 20 graden koeler dan gisteren; dat merk je meteen aan je drinken. Ook heb ik de gehele dag mijn fietsjack aangehad. Mieke fietse met haar groene Poncho. Rond half vier begon het weer te regenen. In de regen je tent opzetten, daar hadden we niet zoveel zin in. We zijn iets eerder dan de route aangaf gestopt in Sainte Severin. In het  eerste het beste hotel hebben we een kamer geboekt. Niet duurder dan bij "Vrienden op de fiets"
We hebben ca. 17 km te weinig gefietst, maar dat halen we de komende dagen hopenlijk in.
Van de eerste tot de laatste meter was het klimmen en dalen; geen meter vlak.
 Vanavond gaan we de laatste drie etappes nog eens goed bekijken, deze wijken nl af van de Santiago route. Dus we kunnen niet meer gebruik maken van ons route boekje.

Zoals het er nu uitziet, zijn we zaterdag in de namiddag in Lourdes.

Vanavond hebben we in ons hotel voor heel weinig geld een vijfgangen diner gehad dat voortreffelijk smaakte.

De sleutel van de kamer doet denken aan de sleutel van de kuisheidsgordel van Genevieve van Ridder Lancelot Hahahahaha. 

Wat heb ik vannacht slecht geslapen. Om 6 uur vanmorgen zat ik aan de oevers van het meer, geobseveerd door een prachtige ochtendzon.

Mieke hield zich zo rustig dat ik me zorgen ging maken. Tegen 7 uur was er in haar tent toch enige beweging waar te nemen.

Om acht uur was er in de bar koffie. De rotzooi van gisterenavond lag nog op de grond. Vier sterren noemt men dat.
We zijn onmiddellijk naar Poitiers gefietst. We hebben daar ontbeten en de portemonnee weer gespekt.
Mieke was vandaag  klasse! Ze vloog de heuveltjes op alsof ze Contador was.  Hijgend en puffend probeerde ik haar te volgen. In Val de Clouere  hebben we  gelunched..Pas toen begon ik een beetje op stoom te komen,

Na de lunch kon ik het nog aardig bijbenen, maar op het einde stak Mieke me weer naar de kroon. Ongeveer 2 kilometer voor het einde van de etappe dacht ik ik haal het vandaag niet, maar net op tijd kon ik me hervatten om toch nog de eindstreep voor deze dag te halen,  De temperatuur was te hoog, het parcours voor vandaag met teveel klimmen en dalen en daarbij kwam nog de tegenwind die me parten speelden.

Neen, nee, zo erg was het nou ook weer niet., maar Mieke was vandaag wel de betere klimster!
Een groot glas bier van een halve liter ging er dan ook in een teug in! Met de wijn bij het eten was ik , als ik Mieke mag geloven,  toch wel een beetje tipsie!
De camping lang net buiten het dorpje. We zijn pelgrimgangers en derhalve ……….was onze overnachting gratis. 

Om 9 uur vanmorgen waren we in Tours. Natuurlijk raakte ik Mieke weer kwijt. Gebeurt zowat in elke stad. Kwam natuurlijk weer allemaal goed. Het duurde even voordat we een fietsenmaker hadden gevonden. Hij vroeg 45 Euro inclusief montage. Nou die montage kosten waren zo zelf verdiend,; een band verwisselen  heb ik deze tour al zo vaak gedaan………
Bij de Mc Donald hebben we ontbeten. Koffie en wraps.  Heb toch liever een " Six Sereales".
Bij het verlaten van Tours gaf de Navi plotseling een heel andere route aan: links van de autobaan. Het ding was volkomen van slag want na 20 km hadden we een rondje gereden en waren we nog niets opgeschoten. Nieuwe afspraak gemaakt:: Bij twijfel: boekje volgen. Uiteindelijk hebben we vandaag ook weer 20 km extra gereden. Het was een zelfde soort route als gisteren. Mooi weer. geen wind of wind in de rug en een goed moraal. We hebben gemiddeld 20 km per uur gefietst. Het gaat steeds makkelijker. De kleine klimmetjes stellen niks meer voor. Op het einde van de tocht, was er nog een klim met een stukje van meer dan 10 %. Ook die helling lukte zonder dat de hartslag naar drastische hoogte vloog.
De camping is zeer exclusief, dus niks voor ons. Het eten was erbarmelijk. Tot overmaat van ramp viel ook nog op de halve camping de stroom uit toen we met het dompelaartje van Mieke water warm wilde maken. "De muts" aan de receptie  zei " Helaas, daar kon ze niks meer aan doen "  " Met wat aandringen en vragen even na te denken hoe dit probleem op te lossen, wilde ze toch wel een telefoontje plegen.  Voordat ik terug was bij de tent was het probleem al opgelost.

Morgen gaan we verder met evenveel enthousiasme als de andere dagen.

De camping in Bonneval is ons zeer goed bevallen. 

We konden voor een nacht een caravan huren met opgemaakte bedden. De eigenaar hanteerde wegwerp bedlinnen.  Achteraf hadden we spijt dat we de gebruikte set niet hebben meegenomen(( Ahummm…… typisch Nederlands!) Tegen negen uur zijn we vertrokken. Het weer was zeer aangenaam en het waaide nauwelijks. Ook mede door de goede nachtrust  hadden we extra energie.  In Clos sur Loire( officieel geplande  eindpunt van gisteren)  hebben we onze eerste stop gehad. Bij  onze lunch om kwart voor 1,  hadden we al bijna 70 km gefietst.  We raakten extra gemotiveerd om de achterstallige km er bij te fietsen. We hebben hele stukken  27 tot 30 km per uur gefietst, Mieke wordt steeds sterker. Bij de steile klimmetjes is ze eerder boven dan ik, maar ik heb 35 kilo meer valgewicht  en dat compenseert in de afdaling het verschil weer. Hoe zo zijn we op ons 63 e niet meer strijdvaardig???????? Hahahahaha. De tocht liep voor een groot gedeelte langs de Loir. is dat  dezelfde als de Loire??????? Zoeken we thuis op. Prachtige kastelen hebben we gezien en gefotografeerd.  In Vendome Vendome  heeft Mieke een foto gemaakt van de "Chapelle St. Jacque" Vervolgens waren we elkaar weer eens kwijt. We hebben besloten een honderiem en een fluitje te kopen……., voor het geval dat!

In Chateau Renault  hielden we onze middagstop. De eigenaar van de Brasserie ( ladderzat) vroeg 2, 60 Euro voor het vullen van de bidons. Nou je snapt dat toen onze zunnigge Hollandse mentaliteit  danig opspeelde. We  verstonden er niets van maar hij vloekte Mieke helemaal stijf.  Mij kon ie niet zien, omdat ik gierend van het lachen achter een schot stond.

Kwart  voor zes waren we op de camping " Le Bec de Cisse" in Vouvray. Een mooi doortrek terrein met heel veel  Nederlanders.  We voelden ons apetrots en zeer voldaan dat we zonder pijntjes  134 km hebben gefietst.  Morgen  gaan we in Tours eerst een fietsenmakers opzoeken om op Miekes fiets een nieuwe buiten- en binnenband te laten monteren. Uiteraard eentje met een Teflonlaag. En France:  Un pneu et une chambre a air.